Της Φωτιάς οι Μάγοι

...Aπο τα πέρατα της γης φέραν της φωτιάς οι μάγοι
ονείρατα φιλόξενα μήπως και σπάσουνε οι πάγοι...

Κάπως έτσι η μέρα μου ξεκίνησε...Ενας μάγος μου θύμισε τα ξημερώματα με τη φωτιά του ,το χαμόγελό μου, που με χαρά ανέβαινε στους ουρανούς για να σπάσει σαν πυροτέχνημα.Φίλοι ,σκέψεις ,όνειρα...Τι όμορφο είναι ν'αναπνέεις τις αναμνήσεις σου...Τα πνευμόνια σου γεμίζουν ζεστασιά... Καθησα τα ξημερώματα,τότε που η σκέψη θολώνει το τζάμι καθώς ο χειμώνας κάνει γύρες στο παράθυρο, κι είδα φωτογραφιές..Πρόσωπα ακίνητα και χαμογελαστά...Θυμήθηκα το χαμόγελό μου που σαν πυροτέχνημα έσκαγε στον ουρανό καιγέμιζε το κήπο της ζωής μου με χρώματα και φαντασία...Τώρα σκελετωμένα στέκουν ,σαν αγάλματα θα έλεγε κανείς σαστισμένα απο την αλλαγή του χρόνου...Μάτια που κοίταζαν γεμάτα επανάσταση.Τώρα μάτια με συγκατάβαση και ανυπομονησία να ζήσοπυν ξανά τις εποχές τους...Τα φαντάσματα ξυπνούν πάντα κάθε φορά που θες να τους κρυφτείς...Κάθε φορά που το ρίγος στο σώμα σου γίνεται αδυναμία και η μοναξιά σου γίνεται θηρίο ανήμερο που σε φερμάρει....

...Μήπως θαρρέψει ο άνθρωπος και ψάξει στα χαμένα
και βάλει χώρια τα καλά χώρια τα στερημένα οοοοο.......

Θάρρος πήρα κι έκανα βουτιά στα σωστά και στα λάθη μου...Με τιμή πάντα και περηφάνια περπάταγα...Τουλάχιστον στου γερο-παππού μου τη συμβουλή έμεινα πιστός.Το κεφάλι μου το κράτησα ψηλά κι ας περπάτησα σ'ανήλιαγα στενά κι ανάμεσα σε ψευδαισθήσεις μου έψαχνα το είναι μου...Λάθη πολλά...Λάθη περασμένα...(Συγγνωμη μητέρα για τις ρυτίδες στο πρόσωπό σου)...Θέλει αρχίδια για να κοιμάσαι με τους δαίμονες σου τα βράδια...ΠΟτέ μου δεν τους έδιωξα...Κρατάνε πάντα συντροφιά...

...Στη φωτιά ρίχνω όλα τα ταμένα...όνειρα πατε με μαζί κι εμένα
να χαθώ σε τραγούδια περασμένα κάπου εκεί όσα έχω χρεωμένα...
ζωωωωωω.....

Πάντα άναβα φωτιές στη σκέψη μου και όνειρα έχτιζα σε κάθε λυκόφως.Αλλοτε πάνω στην άμμο τα έχτιζα και μια παλιρροια τα χάλαγε...Αλλοτε πάλι με σίγουρα θεμέλια έφτιαξα και στέκουν ακόμα και σήμερα όρθια..Κι ας πέρασαν απο τα τείχη τους στρατοι και πολιορκητές...Σ ενός κόκκινου κρασιού το βυθό χθες ταξίδεψα...Μύρισα τη σαγήνη του και στις νότες ενός μπουζουκιού και μιας κιθάρας φλέρταρα τις αναμνήσεις μου...Δίπλα λίγοι φίλοι και καλοί...Και σ ενός ζειμπέκικου τον σταυρωμένο το ρυθμό χόρεψα τον πόνο και το χαμόγελό μου για λίγο ξαναβρήκα....
Εγω τη μάχη μου την βρήκα.....Εσύ?????????????

Της φωτιάς οι μάγοι(Σωκράτης Μάλαμας)(Active Member live διασκευή)