...Εχω κλείσει τα μάτια..Ακούω τα σύννεφα να περπατούν αργλα πάνω στην ουράνια σφαίρα που κινούνται...Μια άπειρη κίνηση στο άγνωστο...Εκεί όπου κάποιοσ αφιλόξενος άνεμος θα σιγοντάρει τούτη την άτακτη φυγή.Είμαι εδώ! Κι όμως θέλω τόσο πολύ να φύγω...Περιμένοντας τη βροχή κοιτάζω ασθμαίνοντας εικόνες π.ανω στο τζάμι των αναμνήσεων μου..Βλέπω πρόσωπα που έχουν φύγει σαν ταξιδιάρικα πουλιά,σαν τυχοδιώκτες σε κάποιο άγνωστο...Αλλοτε γυναίκες εμφανίζονται που πέρασαν για μια στιγμή απο τη ζωή μου κι άλλοτε μικρές όμορφεσ στιγμ΄ςσ με φιίλουσ και παρέα λίγο κρασι και κάτι νότες να μας συντροφευουν...Τι ωραία που μυρίζουν τα εφηβικά μου χρόνια...Ακόμα κι αν έχουν μυρωδιά απο αποτσίγαρα , αλκόολ και φθηνά γυναικεία αρώματα...Μα εγώ μυρίζω λεβάντα και γιασεμί, κανέλα και βανίλια , σιωπή και ρόδα....
Περιμένοντας τη βροχή να ξεπλύνεο κάποιες απο τις αμαρτίες μου μένω σε αυτό το δωμάτιο..
Δεν θα αλλάξω ποτέ...Οτι κι αν γίνει...Ακόμα κι αν βάλω κουστούμια , γραβάτες και το ακριβό μου ρολόι θα αστράφτει στο φως...Ενας αλήτης δεν ξεχνάει ποτέ απο που ήρθε/.....
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου