Τώρα που Ξημερώνει....

Εχω γεμίσει μ' αρκετό καπνό το δωμάτιο μου ενώ η μουσική της εφηβείας μου σιγοπαίζει στα ηχεία του σκουριασμένου μου υπολογιστή... Τα μάτια μου αν και κλείνουν δεν μπορώ να κοιμηθώ..Προσπαθώ να σκορπίσω τις αναμνήσεις μου , λίγο να με αφήσουν να ξεκουραστώ χωρίσ να θυμηθώ και χωρίς να σκέφτομαι...Συσκότιση...Τίποτα απο αυτά δεν γίνεται..Ο Ανθρωπος είναι φτιαγμένοσ να θυμάται και να σκέφτεται.Ακουω τον ήχο της σφαίρας που παίζει σαν μοθσική στ' αυτιά μου..Θέε μου! Πού βρίσκομαι..Τώρα που Ξημερώνει..Σε ποιάν αλάνα πάλι χτυπάω τα γόνατα μου ? Σε ποιανού εφηβικού μου έρωτα ξανά την αγκαλιά δακρύζω.Σπάνια αφήνω τα δάκρυα να κυλούν στο πρόσωπο μου. Τα κρύβω επιμέλως μέσα σε λαβύρινθούς απο λέξεις και σχήματα..Σχήματα περίεργα που σαν ζωντανεύουν είναι κάθε δαίμονας που συναντώ τις νύχτες..Μα δεν θα ενδώσω,Ποτ'ε δεν θα πω παραιτούμαι.Οπως κι εσείς ... Χαρακώστε μο θτο πρόσωπο.Χαράξτε το βαθιά..Τί κι άν μου κάνετε το πρόσωπο αγνώριστο ?Εδω στη ψυχή μου τα έχω όλα και ότι κι αν μοθ φανερώσετε μπροστά μου, στήθος και χέρια θα προτάξω..Εδω ,πάνω στο μέρος της καρδιάς που έχω στιγματίσει με μελάνι το κορμί μου, κάρφωσε ότι θες..Κι ας τρέξει αίμα,κι ας σταματήσει να χτυπά...ΟΙ ιδέες και οι σκέψεις δεν πεθαίνουν κι αυτες κανείς δεν μπορεί να μου τις πάρει..Τις αλυσίδες που μου έχετε φορέσει για μένα δεν μετράνε..Είμαι ελεύθερος...Δεν φοβάμαι να σε αντικρύζω..
Καλήνυχτα μικρέ μου εαυτέ..Στην επόμενη Μάχη...Μαζί..ως το τέλος

http://www.box.net/files#0:f:14760088

Τωρα που οι Ραψωδοί Προδώσαν Το Χριστό...

...Σκάστε! Γραμματείς και Φαρισαίοι...Προδότες...Ανθρωποι που άνθρωποι δεν είστε...θα σας θυμήσω μια ιστορία που χρόνια έχετε ν ακούσετε ή μάλλον τα ψεύδη σας κι εσείς οι ίδιοι εχετε πιστέψει...
Βλεπω ρασοφερεμένες έχιδνες αυτο το καιρό να καλούνε με ψευδαισθήσεις το ''ποίμνιό'' τους να προσκηνύσουν τον Θεάνθρωπο..Αυτόν που εσταυρώθη για χάρη του ανθρώπινου γένους...Μα οι ίδιοι τον σταυρώνουν εδώ και 2000 χρόνια χωρίς καθόλου ντροπή και τύψεις.Αγία Γραφή η πυξίδα μας λένε για το Παράδεισο που μας προσφέρουν.. Μα ποιός τα πιστεύει αυτα;!!!!! Είναι δυνατόν να ακολούθησω τους ιερείς που πιστεύουν σ’εναν θεό εγωϊστή ; σ έναν θεό που μέσα στο ιερό δεν αφήνει να εισέλθουν οι γυναίκες ; Που τιμωρούνται κάθε φο΄ρά που δεν μπορούν να λάβουν τη Θεία κοινωνία γιατί έτυχε να έχουν την έμμηνο τους ρύση ; πώς γίνεται να αποκλείεις τη Γυναίκα , αυτή χαρίζει ζωή και ανάσα σε σύμπραξη με τον σύζυγό της ... Ναι μην κρίνεις ίνα μην κριθείς θα μου πείς .... Αλλα δεν κρίνω...Δεν κατηγορώ κανέναν ..Δεν ψάχνω τον ένοχο..τον έχω βρεί ήδη..Ολοι αυτοί οι μετέπειτα του Χριστού που βρήκαν την ευκαιρία να βγούν απο την αφάνεια και να ιδρύσουν εκκλησία και να μην ξεχαστούν στο πέρασμα του χρόνου...
Δεν χρειάζεται να με κοιτάτε κάπως...Το γνωρίζω απο πρώτο χέρι πως είμαι ο πιο ''αμαρτωλός'' επάνω στον πλανήτη.Μα αυτέσ οι αμαρτίες είναι που με εχουν κανει να ζω τη ζωή μου.γι αυτό μας εδόθη το δώρο της Ζωής..Για να το γευτούμε και μέσα απο τη ζωή ,ζωή κι εμείς να δώσουμε...Γι αυτό λοιπόν στο Θείο Δράμα που το καταντήσατε Θεία Κωμωδία μέρος δεν θα πάρω.Κι ούτε πρόκειται ποτέ το ''σάπιο'' χέρι σας να προσκυνήσω..Μονάχα εάνα σταυρό μια Πέμπτη θα ασπαστώ και τον δικό μου θα συνεχίσω να σηκώνω...Και στο πρόσωπο του Χριστού έχω ΄βρεί κι άλλα πολλά ...Να σας θυμίσω μόνο ένα...τον Σωκράτη...κι αυτό σας φτάνει...
Γι αυτό ηθικοπλάστες και δήθεν ''αγίους'' ανθρώπους δεν θέλω να γνωρίσω...Θυμάμαι μόνο μια κουβέντα κι αυτό σας καταρρίπτει όλο το οικοδόμημά σας ή αλλιώς τη ''μπίζνα'' που χετε στήσει...''Σήκωσε μια πέτρα και θα με βρείς εκει..Σήκωσε ενα κομμάτι ξύλο και θα είμαι παρών''...Απο τα άλλα ευαγγ΄λια που οι '' Μεγάλοι'' και ''Σπουδαίοι'' Ιεράρχες τ αποκήρυξαν γιατί στην ''Αλήθεια'' που θέλανε να χτίσουν δεν ταίριαζαν πολύ..
Επιστροφη.....

Το Γελοίον του Έρωτος

Οποιος και να σαι μ' ακούς ? Είναι ένας ψίθυρος δικός μου σ' αυτό το ψηφιακό μου ξέφωτο , μια σιωπή που πίσω μου κάπου θέλω ν' αφήσω...
Εχω δει ερωμένες να πέφτουν γυμνές σε λάγνα κρεβάτια που με ψεύτικες υποσχέσεις έριξαν..
Εραστές δακρυσμένους να ζητάνε πίσω το κορμί που με γητειές τους μάγεψε και τώρααπόκληροι ονείρων θυμίζουν στο δρόμο...Κι όμως ο έρωτας δεν είναι αυτός μικροί μου φίλοι...Τουλάχιστον για μένα!!!
Ο έρωτας δεν είναι ανταλλαγή υγρών μέσα σε ξέφρενα καλοκαίρια, δυο κορμιά μια βροχερή νύχτα,ένας φαλλός μέσα σ' έναν κόλπο.Κάποιοι τον κατάντησαν φθηνό όπου η απιστία χωρά κι η προδωσία..
Στις μέρες μας άνδρες και γυναίκες απιστούν για το γαμώτο της υπόθεσης...
Οι άνδρες για να φανούν μάγκες στη παρέα τους εξιστορώντας τη δόξα της προδωσίας τους και ν'αναπληρώσουν το χαμένο τους ανδρισμό...
ΟΙ γυναίκες λόγω της υπερβολικής ματαιοδοξίας τους και της φιλαρέσκειά τους που περιοδικά δημιούργησαν στον ψεύτικό τους κόσμο...Πόση φτήνια υπάρχει απόψε ???
Μα κι εγω που σας μιλώ έχω αρκετές φορές σε άνομα κρεβάτια ξαπλώσει και σε γιορτές μιας νύχτας.Αλλα πάντα αναζητουσα την ολοκλήρωσή μου ως α΄νθρωπος.
Μικροί μου ο έρωτας δεν είναι μόνο βόλτες χεράκι χεράκι , πίνοντας espresso στο Κολωνάκι και ψώνια στην Ερμού.Μα μια διαδικασία εξαγνισμού και αφοσίωσης.Δοκιμή των ορίων και των αντοχών του ανθρώπου κι όχι ένα θέατρο πνιγμένο στην τυπικότητα των σχέσεων.Το ''Εμείς'' αγγίζει το θείο.Ενα μαγευτικό ταξίδι είναι στο εσώτερω εγώ του καθενός...
Βλέπω το κόσμο να παραμένει ανώριμος , μικρά φοβισμένα παιδιά κλεισμένα στο αυτιστικό εγω τους μακρια απο τα θέλω τους...
Ο άνθρωπος δεν μετριέται σ' ευρώ ,σε ώρες συνύπαρξης και σ' αποστάσεις.Αλλα σε ουσία, ψυχή κι αισθήματα.Εχω δει σχέσεις να πνίγονται γιατί τους χωρίζουν μοναχά 300 χλμ και το κάνουν να φαντάζει λες και βρίκονται ο ένας στη Γη κι ο άλλος στη Σελήνη.Εχω δει σχέσεις να τελειώνουν άδοξα γιατί τελικά η φορολογική δήλωση ήταν κατωτερη των προσδοκιών κι έτσι κινούν γι άλλες τσέπες πιο γεμάτες κι ονειρικές...Οταν ερωτεύεσαι δεν μπαίνεις σε ψευτοδιλήμματα.Δεν θαμπώνεσαι ούτε απο ευρώ ούτε απο λάγνα σώματα ούτε απο αποστάσεις.Οσοι μπαίνουν τότε είναι πολύ μακριά απο αυτό που ε΄γω έρωτα ονομάζω...Γιατί πολυ απλά η ψυχή δεν αγοράζεται.
Στις μέρες μας αγγίζουμε μονάχα την άβυσσό μας, αυτό που μας αποξενώνει απο τους εαυτούς μας..,Κάποιος σοφός είχε πει να ναι μακρύς ο δρόμος για τη προσωπική μας Ιθάκη.
Μα εμείς επιλέγουμε να παραμένουμε στη Χώρα των Λωτοφάγων και να μεθαμε με ψευδαισήσεις.Ο χρόνος καθορίζει την ουσία κι η ουσία τον χαρακτήρα.Σημασία δεν έχει αν το κάνουν όλοι ή κανένας..Μην συμπαρασύρεσαι απο το πνεύμα της εποχής...
Μην κοιτάς την άκρη του κύματος μονάχα.Γιατι έτσι θα μείνεις για πάντα στην ακτή και δεν θα ταξιδέψεις ποτε.Κοίτα τον ορίζοντα και τ΄αστέρι σου θα σε οδηγήσει στην αλήθεια...Στην δική σου Αλήθεια..........!!!!!!!!!!!!!