Τώρα που Ξημερώνει....

Εχω γεμίσει μ' αρκετό καπνό το δωμάτιο μου ενώ η μουσική της εφηβείας μου σιγοπαίζει στα ηχεία του σκουριασμένου μου υπολογιστή... Τα μάτια μου αν και κλείνουν δεν μπορώ να κοιμηθώ..Προσπαθώ να σκορπίσω τις αναμνήσεις μου , λίγο να με αφήσουν να ξεκουραστώ χωρίσ να θυμηθώ και χωρίς να σκέφτομαι...Συσκότιση...Τίποτα απο αυτά δεν γίνεται..Ο Ανθρωπος είναι φτιαγμένοσ να θυμάται και να σκέφτεται.Ακουω τον ήχο της σφαίρας που παίζει σαν μοθσική στ' αυτιά μου..Θέε μου! Πού βρίσκομαι..Τώρα που Ξημερώνει..Σε ποιάν αλάνα πάλι χτυπάω τα γόνατα μου ? Σε ποιανού εφηβικού μου έρωτα ξανά την αγκαλιά δακρύζω.Σπάνια αφήνω τα δάκρυα να κυλούν στο πρόσωπο μου. Τα κρύβω επιμέλως μέσα σε λαβύρινθούς απο λέξεις και σχήματα..Σχήματα περίεργα που σαν ζωντανεύουν είναι κάθε δαίμονας που συναντώ τις νύχτες..Μα δεν θα ενδώσω,Ποτ'ε δεν θα πω παραιτούμαι.Οπως κι εσείς ... Χαρακώστε μο θτο πρόσωπο.Χαράξτε το βαθιά..Τί κι άν μου κάνετε το πρόσωπο αγνώριστο ?Εδω στη ψυχή μου τα έχω όλα και ότι κι αν μοθ φανερώσετε μπροστά μου, στήθος και χέρια θα προτάξω..Εδω ,πάνω στο μέρος της καρδιάς που έχω στιγματίσει με μελάνι το κορμί μου, κάρφωσε ότι θες..Κι ας τρέξει αίμα,κι ας σταματήσει να χτυπά...ΟΙ ιδέες και οι σκέψεις δεν πεθαίνουν κι αυτες κανείς δεν μπορεί να μου τις πάρει..Τις αλυσίδες που μου έχετε φορέσει για μένα δεν μετράνε..Είμαι ελεύθερος...Δεν φοβάμαι να σε αντικρύζω..
Καλήνυχτα μικρέ μου εαυτέ..Στην επόμενη Μάχη...Μαζί..ως το τέλος

http://www.box.net/files#0:f:14760088