Ο Αφανής μου Ηρωας

...Κάποιοι ήρωες δεν θέλουν συστάσεις...Είναι καθημερινοί άνθρωποι,δίπλα μας,που αναπνέουν κοντά μας κι εμείς σπάνια μπορούμε να τους δούμε...Κάποιες φορές πάλι τους ξεχνάμε θεωρώντας τους πάντα δεδομένους.Μα το παρελθόν τους κάποια στιγμή θα το δούμε...
Πάντα σ' έβλεπα ως αντίπαλο...Βλέπεις το νέο θέλει να πάει κόντρα στο παλιό...Ετσι ήταν πάντα ,έτσι θα είναι...Μα σήμερα με μια σου κουβέντα μ' έκανες να δω πόσα '' αρχίδια'' κουβαλάει ένας μικρός ήρωας που μάλλον ποτέ μου δεν θα φτάσω...Το οτι είδα μακρια μάλλον οφείλεται οτι στηρίχτηκα σε ώμους γιγάντων..Στους δικούς σου ώμους πατέρα...''Με νύχια και με δόντια εγώ θα σε σπουδάσω...Ακόμα κι αν γονατίσω..''
53 χρόνια τώρα παράδειγμα πάντα ήσουν...Τί να πρωτοθυμηθώ??? Απο τις μνήμες σου τις σκληρές που τα μάτια σου είδαν μετά τον εμφύλιο???Τα χρόνια του Πολυτεχνείου που Στα 19 σου σήκωνεσ ανάστημα μπροστά με τους οικοδόμους??Τη φυλακή μέσα στην ΕΣΑ??Τα βασανιστήρια???
Κι όμως αγάπη μου έδωσες με τον δικό σου τρόπο...Σιωπηλά , με το τρόπο ζωής σοθ μονάχα μου έδειχνες το πόσο σημαντικός είμαι για σένα....
Μα ακόμα και τώρα που π.ανω σε μιας γαμημένησ οροφής, ξύλα και κεραμίδια να καρφώνεις για να γίνω άνθρωπος εγω..Τις ευκαιρίες που έχασες μιας και απο τα 11 σου στης Αθήνας τα στενά μεγάλωνεσ μόνος ,χωρίς γονείς ,χωρίς τίποτα...Αυτό είναι τελικά!!!!Αγάαπη δεν πήρες ποτέ κι όμως απλόψχερα αγάπη μου χάρισες...Πολλές φορές μαλώνουμε σαν γνήσια αρσενικά κι οι δυο...Βριζόμαστε,λέμε βαριές κουβέντες που μετά τις μετανιώνουμε...Κι όμως μ αγάπη τις ξεστομίσαμε...Δεν θέλω να σε αλλάξω...Κάποτε το προσπαθούσα γιατί δεν σε καταλάβα ποτε.Οπως κι εσύ δεν μπόρεσες να με καταλάβεις..Βλέπεις διαφορετικές γενιές και διαφορετικά μυαλά...Μα ένα είναι σίγουρο...Η αγάπη μας είναι αδιαπράγμάτευτη!!!!Κι αυτό δεν θα αλλάξει για τίποτα..
Αλλωστε δεν μπορώ και τη πολεμική μου φύση να ξεχάσω...Εσυ μου τη δώρισες..Μέσα απο το αίμα σου και απο τη στάση ζωής σου...
Βλέπεις οι αετοί ,αετούς κι αυτοί θα δώσουν!!!!!!!!
Και μιασ και πλησιάζουν αυτές οι μέρεσ που πάντα σε φοβίζουν κι ένα τρεμάμενο φως θυμάσαι να σε περιμένει για ανάκριση Είσαι ο μεγάλος μου αφανής ήρωας ...Να το θυμάσαι!!!!Κι ας μην διαβάσεις ποτέ τούτη τη μικρή μου εξομόληγηση!!!!!!!