Είχα βάλει τραγούδια που ταιριάζουν στη βροχή...Καθώς οι σταγόνες ξέπλυναν τα όσα ο δρόμος είχε δεί, κάτι καινούριο, κι όμως τόσο συνηθισμένο, συνέβη καθώς σιωπούσα στις σκοτεινές γωνιές του δωματίου...Κι εκεί που στοχαζόμουν( μια απλή ιδιοτροπία η σκέψη τελικά) οι Μύθοι του παρελθόντος ξύπνησαν κι αφέθηκαν να ταξιδεύουν πάνω στους τοίχους(κιτρινιασμένοι κι αυτοί μετά απο τόσο καπνό) κι αποτυπώματα αφήσαν..Τα χέρια μου θυμούνται το κρύο μάρμαρο που πάνω του ιδρώναμε με τον χορό του δρόμου και γιορτές της εφηβείας ξεκινούσαν τισ βραδιές που άλλοι κρυβόντουσαν επιμελώς πίσω απο τις κουρτίνες ή ''διασκέδαζαν'' τον έρωτά τους σε τυχαίες λάγνες προσδοκίες...
Ο γιακάς του πουκαμίσου μου με πνίγει λίγο σήμερα μπορώ να πω. Σιδερωμένο τέλεια και η μυρωδιά του μεθυστική...Μέσα στο καθωσπρεπισμό του γραφείου οι περισσότεροι δεν ξέρουν καν τον προορισμό τους, ούτε καν ποιοί στο διάολο είναι. Πόσο με θλίβει αυτό!!!Να μένεις ανεκπλήρωτος στα 35 σου , ακόμα και στα 40 σου...Πόσο δύσκολο να είναι άραγε; Είμαι καλά!Κι ας νομίζεις πως είμαι μελαγχολικός...Είναι μια όμορφη μελαγχολία όμως...Τα στίγματα ( θα με θεωρείς υπερβολικό που πάντοτε τα αναφέρω μα τα αγαπώ πολύ που ''στολίζουν'' το ''σαρκίο'' μου ) τα νιώθω να ''καίνε'' το κορμί μου σαν να θέλουν να μου υπενθυμισουν να μην γίνω ποτέ σαν αυτά τα πρόσωπα που βλέπω καθημερινά. Χαίρομαι που τα έχω πάνω μου κι ας με κρίνουν ως περιθωριακό κάθε φορά που τυχαίνει να εμφανιστούν ή ακόμα κι όταν το βλέμμα μιας γυναίκας είναι στο '' ναι μεν μου αρέσεις αλλά πώς να σε παρουσιάσω στο κύκλο μου '' ;;;;; Γελάω εγώ με αυτά....Γλυκιά μου τον κύκλο σου να τον χαρείς και να ζήσεις όμορφα μέσα στην αιθάλη σου...Ζήσε στο πλαστικό σου κόσμο..Εγώ ;;; Ενας απλός ονειροβάτης της πραγματικότητας είμαι...Οι ''αλήτες'' σαν κι εμένα είναι τελικά καλά παιδιά...Πώς να το π’ω αλλιώς ;; Το ''καλό παιδί'' πάντα με ενοχλούσε...Αλλα δεν βρίσκω κάτι καλύτερο πος το παρόν...Λοιπόν μικροί μου το θέατρο ξεκινά και σήμερα..Στη παράσταση που σας δίνω καθημερινά...Οχι γιατί είμαι κάλπικος αλλά γιατί δεν θέλω να δείτε...Τα μέσα μου είναι γι αυτούς του ''αλήτες'' εκει έξω που με συντροφεύουν στη ζωη...Adios Amigos!!!!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου